Veel leuke dingen ;)

Nieuwe knie, met continue gezelschap.

 Ben reuze blij met de nieuwe knie. Revalidatie was pittig, maar goed te doen, zeker als je merkt dat je steeds beter gaat lopen. 

En toen .......

Opa en oma geworden, oh wat een groot cadeau !

Quiltje voor Pepijn met heel veel liefde gemaakt, met grote hulp van Juultje ;) natuurlijk

Top van de bloggersquilt in Kerstsfeer in elkaar gezet. Nu op zoek naar leuke achterkant

Weer met blokjes  van de rood-witte aan het werk. 

Zie je centimeter in randje per week stijl?  Gekregen van mijn zusje!!

Beetje aan DJ gedaan

 Voor zusje een lavendelzakje

Las of hoorde ergens dat als je sokken kan breien dat je dan tot op hoge leeftijd je je niet hoeft te vervelen, nou ik wilde wel eens proberen of ik het nog kan...

 Al met al zo druk als een klein baasje, met veel te weinig tijd.

Herinneringen, sfeer en gevoel

Er is al veel geschreven over hoe herinneringen in een quilt opgenomen zijn. Iedere handwerker kan over zijn werk vertellen of het nu quilten, breien, borduren of schilderen is, in wat voor omstandigheden je dat ene stukje maakte.

Als je regelmatig handwerkt heb je in je werk een dagboek opgenomen. Je werk roept herinneringen op en wat ik nog meer bijzonder vind, is dat het het ook sfeer, gevoel oproept.

Tijdens het kijken naar televisie ben ik altijd wel met wat bezig. Als ik nu naar een van de nu bijna 200 (!) mandjes kijk, dan voel ik de sfeer, die Downton Abbye oproept. Voor mij is dat een tevreden gevoel. En dat maakt dat ik mandjes maken zo leuk vind. ( Verslaafd aan dat tevreden gevoel?)

De laatste weken heb ik veel blokken van de bloggers-quilt gemaakt, het einde komt in zicht. Deze laatste blokken zijn gemaakt tijdens het kijken naar de olympische spelen. Deze blokken zijn nu gebonden aan het meevoelen met het gevoel van euforie en/of verdriet van de deelnemers die het haalden of net niet.
De hele quilt heeft straks herinneringen van meer dan jaar, met verschillende gebeurtenissen,sferen en gevoelens. En dat ene blokje, die ik maakte tijdens de race van Sven, geeft een eigen gevoel aan het geheel.

 

Van mijn zusje kreeg ik heel veel lapjes en daarvan heb ik als dank een tasje uit de Quiltmania ( nr. 87) gemaakt.
Tijdens het maken ervan gaan je gedachten vanzelf naar gezamenlijke herinneringen. Allereerst al met het vertalen uit het Frans van een best wel lastig patroon, moest meteen denken aan haar dochter Nicolette, nu in Australie, die Frans studeerde. En zo gaan je gedachten naar onze gezamenlijke tijd in Groningen, waar wij zusjes lang geleden studeerden.... 
Grappig zoals je herinneringen hoppen :)

In dat tasje zit ook de herinnering aan het bezoek van de handwerkbeurs die we samen bezochten.
Als ik nu de foto's zie van het tasje, dan voelt het als geborgen, veilig. ( Tijdens het maken regende het zo veel en binnen was het warm en knus en de herinneringen aan vroeger waren warm).

nog binnenste buiten

 

De omstandigheden, wat gebeurd er in je leven, geven herinneringen aan je handwerk, bepalen de tijd. Samen met de gedachten tijdens je werk geven volgens mij de sfeer en het gevoel, werkt het bij jullie ook zo?